ทำไมจึงต้องมีการบวช ๑๐๐,๐๐๐ รูป

การบวชถือเป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมไทย ชายไทยที่มีอายุครบบวชต่างก็เลือกที่จะถือครองผ้ากาสาวพัสตร์เพื่อที่จะใช้ชีวิตที่เรียบง่าย ฝึกฝนอบรมตนเองให้เปี่ยมล้มด้วยศีล สมาธิ ปัญญา ตามแนวทางที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ให้ไว้ ซึ่งเมื่อบวชแล้วผู้บวชจะสามารถนำหลักธรรมคำสั่งสอนของพระสัมมา สัมพุทธเจ้ามาประยุกต์ใช้ให้เหมาะสมกับการดำเนินชีวิตประจำวัน อันเป็นประโยชน์ต่อตนเอง ครอบครัว สังคม และเป็นธายาทสืบทอดพระธรรมขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าให้ยืนยงคงอยู่ คู่ผืนแผ่นดินไทยตราบชั่วกาลนาน

ในการบวช ผู้บวชจะต้องสละชีวิตที่สะดวกสบาย “บวช” นั้นมาจากคำว่า ปวชะ แปลว่าเว้นจากการกระทำแบบคฤหัสถ์ งดเว้นจากสิ่งที่ไม่ดี สิ่งที่ทำให้ใจเราต่ำ สิ่งที่ขัดขวางความก้าวหน้าในชีวิต ชีวิตที่เรียบง่ายของพระภิกษุสงฆ์นั้นเป็นการตอกย้ำถึงการแสวงหาความสุข ว่าสุขอื่นใดที่นิ่งไปจากใจหยุดนิ่งนั้นไม่มี ความสุขที่เกิดจากใจที่หยุดที่นิ่งนั้น ก็เกิดจากการเจริญสมาธิภาวนา ซึ่งเป็นกิจอันควรกระทำอย่างยิ่งของพระภิกษุสงฆ์นั่นเอง

การบวชแสนรูปทุกหมู่บ้านทั่วไทยนี้ เป็นส่วนหนึ่งของโครงการฟื้นฟูศีลธรรมโลกตามดำริของพระราชภาวนาวิสุทธิ์ (หลวงพ่อธัมมชโย) ที่ต้องการเห็นสังคมไทยมีชายไทยที่ได้บวชเรียน ได้เป็นพระแท้ทั้งกาย และใจในทุกๆ หมู่บ้าน กว่าแสนหมู่บ้านทั่วประเทศ ซึ่งเมื่อจบโครงการแล้วรูปที่บวชอยู่ต่อก็จะสามารถเป็นเนื้อนาบุญ และเดินธุดงค์พัฒนาวัดร้างทั่วประเทศ ส่วนรูปที่ลาสิกขาก็จะสามารถเป็นคนดี มีศีลห้าเป็นอย่างน้อย ที่จะช่วยจรรโลงระดับศีลธรรมในประเทศให้เฟื่องฟูสืบไป

คณะที่ปรึกษาโครงการบวชพระ ๑๐๐,๐๐๐ รูปทุกหมู่บ้านทั่วไทย

กรรมการที่ปรึกษา

คณะกรรมการจัดงาน

กำหนดการ

This post is also available in: อังกฤษ